{"id":74,"date":"2017-07-06T03:14:42","date_gmt":"2017-07-06T01:14:42","guid":{"rendered":"http:\/\/kmita.art.pl\/?page_id=74"},"modified":"2021-11-16T01:29:22","modified_gmt":"2021-11-16T00:29:22","slug":"wszyscysmy-z-jednego-szynela","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kmita.art.pl\/index.php\/spektakle\/wszyscysmy-z-jednego-szynela\/","title":{"rendered":"Wszyscy\u015bmy z jednego szynela"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t

\"\"<\/p>

Data premiery:<\/strong>\u00a011 kwietnia 1997 roku.<\/p>

\u00a0 Sk\u0142ad aktorski: <\/strong>Katarzyna Chlebny\/Agata My\u015bliwiec, Grzegorz Kli\u015b, Arkadiusz Lipnicki, Piotr Plewa, Dariusz Starczewski, Karol Wolski,\u00a0 Micha\u0142 Kula (g\u0142os narratora)<\/p>

Scenariusz i re\u017cyseria:<\/strong>\u00a0Rafa\u0142 Kmita<\/p>

Muzyka:<\/strong>\u00a0Janusz Wojtarowicz<\/p>

\u015acie\u017cka d\u017awi\u0119kowa:<\/strong>\u00a0Marcin Nowakowski, Rafa\u0142 Kmita<\/p>

Kostiumy:<\/strong>\u00a0El\u017cbieta W\u00f3jtowicz-Gularowska<\/p>

Czas trwania:<\/strong>\u00a0100 minut<\/p>

Wa\u017cniejsze wydarzenia:<\/strong><\/p>

17 czerwca 1997 roku zesp\u00f3\u0142 postanawia zast\u0105pi\u0107 dotychczasow\u0105 nazw\u0119 \u201eQuasi \u2013 Kabaret Rafa\u0142a Kmity\u201d now\u0105 nazw\u0105 \u201eGrupa Rafa\u0142a Kmity\u201d. Zmiana ta ma odzwierciedla\u0107 przeobra\u017cenie charakteru dzia\u0142a\u0144 scenicznych.<\/p>

Dotychczasowa ilo\u015b\u0107 przedstawie\u0144:<\/strong>\u00a0460<\/p>

\"\"<\/p>

\u00a0 \u00a0Dlaczego XIX \u2013 wieczna Rosja? Pewnie dlatego, \u017ce lubi\u0119 to moje cokolwiek dzieci\u0119ce wyobra\u017cenie o niej. Stepow\u0105 przestrze\u0144. Karciane wieczory. Zimow\u0105 zamie\u0107. Rzewn\u0105 muzyk\u0119. Rozmam\u0142an\u0105 nud\u0119. G\u0142\u0119boki uk\u0142on. Gaw\u0119dy na futorze. Siadanie przed drog\u0105. I szerok\u0105 dusz\u0119. I mi\u0142o\u015b\u0107 na zab\u00f3j. I ob\u0142\u0119d pija\u0144stwa. I nostalgi\u0119. I zabaw\u0119, a\u017c do zatracenia\u2026 \u017ce to uproszczenie \u2013 zgoda. \u017be naiwna p\u00f3\u0142prawda \u2013 wiem. \u017be grzech uog\u00f3lnienia \u2013 tak\u017ce wiem. C\u00f3\u017c, kiedy w\u0142a\u015bnie tak\u0105 Rosj\u0119 zapami\u0119ta\u0142em z bajek Jerszowa i Kry\u0142owa. Tak\u0105 wykrad\u0142em Puszkinowi, To\u0142stojowi i Dostojewskiemu. Tak\u0105 wymy\u015bli\u0142em sobie, s\u0142uchaj\u0105c Czajkowskiego i rosyjskich romans\u00f3w. I za tak\u0105 Rosj\u0105 t\u0119skni\u0142em. I o takiej pr\u00f3bowa\u0142em napisa\u0107. Bo przecie\u017c nie o historyczn\u0105 prawd\u0119 mi chodzi\u0142o, lecz o iluzj\u0119. Bardzo chcia\u0142em, by tej iluzji towarzyszy\u0142y ponad wszystkim rado\u015b\u0107 i sentyment. I inaczej ni\u017c w moim wcze\u015bniejszym pisaniu \u2013 dopiero potem z\u0142o\u015bliwy \u015bmiech i kpina.
\u201eSzynel \u201d Gogola to jedno z najpi\u0119kniejszych opowiada\u0144, na jakie uda\u0142o mi si\u0119 natrafi\u0107. My\u015bl\u0119, \u017ce czytaj\u0105c je \u2013 w tym pochyleniu si\u0119 nad cz\u0142owiecz\u0105 bezradno\u015bci\u0105, nad krzywd\u0105 i bied\u0105 \u2013 dowiadujemy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c czego\u015b o sobie. Ile \u2013 mianowicie \u2013 w nas wra\u017cliwo\u015bci, ile gotowo\u015bci do wzrusze\u0144, ile \u0142ez. Ufam, \u017ce \u2013 mimo wszystko \u2013 ci\u0105gle jest wielu takich, kt\u00f3rzy s\u0105 bardziej z \u201eSzynela\u201d ni\u017c z \u201eMcDonalda\u201d. W\u0142a\u015bnie dla nich zrobili\u015bmy ten spektakl.<\/h4>

Rafa\u0142 Kmita<\/p>

\"\"<\/p>

\u201eQuasi \u2013 Kabaret Rafa\u0142a Kmity\u201d przygotowa\u0142 parateatralne, inspirowane rosyjsk\u0105 kultur\u0105 przedstawienie. Jego najwi\u0119kszymi atutami s\u0105: \u015bwietne teksty i muzyka, \u201eskoczne\u201d zmiany scenografii, kostiumy oraz roz\u015bpiewanie aktor\u00f3w (\u2026)<\/p>

Gazeta w Krakowie, 14 IV 1997<\/p>

\"\"<\/p>

(\u2026) W roz\u015bpiewanym, dynamicznie zagranym, dwugodzinnym show \u201eWszyscy\u015bmy z jednego szynela\u201d, m\u0142odzi satyrycy udanie przedstawili ostatnie dwa wieki historii Rosji. Doskona\u0142a gra aktor\u00f3w, \u015bwietna re\u017cyseria \u2013 jednym s\u0142owem hit przegl\u0105du.<\/p>

Gazeta Krakowska, 17 IV 1997<\/p>

\"\"<\/p>

Za absolutn\u0105 rewelacj\u0119 tegorocznej PaKI trzeba uzna\u0107, premier\u0119 najnowszego programu \u201eQuasi \u2013 Kabaretu Rafa\u0142a Kmity \u201eWszyscy\u015bmy z jednego szynela\u201d. Ten porywaj\u0105cy, znakomicie wyre\u017cyserowany i zagrany spektakl to ju\u017c co\u015b wi\u0119cej ni\u017c kabaret \u2013 teatr najwy\u017cszego lotu. Zmiany tempa, aluzje, odno\u015bniki do przesz\u0142o\u015bci i najnowszej historii Rosji i Polski, obyczajowe blackouty \u2013 wszystko to wywindowa\u0142o na bardzo wysoki poziom ten rodzaj tw\u00f3rczo\u015bci.<\/p>

Czas Krakowski, 20 IV 1997<\/p>

\"\"Arkadiusz Lipnicki<\/p>

\u00a0\u00a0 (\u2026) \u201eWszyscy\u015bmy wyszli z Szynela Gogola\u201d \u2013 powiedzia\u0142 Dostojewski o swoim pokoleniu pisarzy. Do tej wielkiej tradycji literatura rosyjskiej Kmita nawi\u0105za\u0142 w formie kr\u00f3tkich, niby kabaretowych skecz\u00f3w, niby tradycyjnych jednoakt\u00f3wek, oprawi\u0142 je muzyk\u0105, piosenkami i komicznymi efektami d\u017awi\u0119kowymi, a dekoracje kaza\u0142 aktorom zmienia\u0107 na oczach widz\u00f3w w skoczny rytm ba\u0142a\u0142ajki. Okazuje si\u0119, ze gogolowski szynel le\u017cy na jego ramionach jak ula\u0142: \u201e\u015bliczno\u015bci p\u0142aszczyk\u201d. Powsta\u0142o przedstawienie zachwycaj\u0105ce, po kabaretowemu szalone i aktualne, pobudzaj\u0105ce wszystkich bez wyj\u0105tku widz\u00f3w do salw nieposkromionego \u015bmiechu, a jednocze\u015bnie \u2013 wprawiaj\u0105ce w zdumienie mi\u0142o\u015bnik\u00f3w rosyjskiej klasyki swoim wyrafinowaniem. U Kmity gogolowski hochsztapler Cziczikow aresztuje sam siebie, sam siebie doprowadza na posterunek policji i domaga si\u0119 wyp\u0142acenia sobie obiecanej przez policje nagrody. Stara, \u0142agodna niania \u015bpiewa dzieciom na dobranoc piosenk\u0119 pe\u0142n\u0105 przera\u017caj\u0105cych okropie\u0144stw. W zaskakuj\u0105co komicznych kontekstach pojawiaj\u0105 si\u0119 Nastazja Filipowna z Dostojewskiego, Iwan lljicz z To\u0142stoja. Cho\u0107 nie ma w tym przedstawieniu dos\u0142ownych cytat\u00f3w z literatury rosyjskiej, to przecie\u017c wszystko jest w nim znajome: postaci, sytuacje, klimaty. Tyle, \u017ce przemieszane ze sob\u0105, sprowadzone do samej esencji, ukazuj\u0105ce w \u015bmia\u0142ym skr\u00f3cie galerie charakterystycznych typ\u00f3w ludzkich, najwa\u017cniejszych motyw\u00f3w i obsesji tej literatury: g\u0142\u0119bi\u0119 rosyjskiej duszy, skrajny egoizm, chciwo\u015b\u0107, sadomasochizm, rozdwojenie ja\u017ani. Prawdziwa panorama wszystkich grzech\u00f3w g\u0142\u00f3wnych. I te pyszne piosenki z muzyk\u0105 Janusza Wojtarowicza! Pocz\u0105wszy od pierwszej \u201eBo Petersburg kocha si\u0119 w sobie\u201d- nadaj\u0105 rytm, punktuj\u0105 przedstawienie. S\u0105 w\u015br\u00f3d nich prawdziwe majstersztyki komizmu, jak ta o mi\u0142o\u015bci Piotra i Soni, mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra \u201eowszem byla wielka, ale ko\u0142dra dosy\u0107 ma\u0142a, wiec gdzieniegdzie tu i \u00f3wdzie mi\u0142o\u015b\u0107 spod niej wystawa\u0142a\u201d. Za\u015b rozp\u0119dzona fina\u0142owa \u201eTrojka\u201d \u017cegna widza jak gogolowska wizja Cziczikowa, odje\u017cd\u017caj\u0105cego tr\u00f3jk\u0105 koni w dal na ostatniej stronicy \u201eMartwych Dusz\u201d, na kt\u00f3rej pada s\u0142ynne pytanie: \u201eRosjo dok\u0105d\u017ce p\u0119dzisz?\u201d (\u2026)<\/p>

\"\"<\/p>

W czasie, gdy tyle teatr\u00f3w w Polsce zani\u017ca loty do poziomu do\u015b\u0107 przeci\u0119tnego kabaretu, Rafa\u0142 Kmita \u2013 kt\u00f3ry przecie\u017c zacz\u0105\u0142 od kabaretu, wraz z grup\u0105 swoich wykonawc\u00f3w \u2013 w wi\u0119kszo\u015bci student\u00f3w krakowskiej szko\u0142y teatralnej \u2013 z charakterystyczn\u0105 przekor\u0105 kieruje si\u0119 w przeciwn\u0105 stron\u0119, proponuj\u0105c nam w\u0142a\u015bnie teatr: popularny i \u015bmieszny, a zarazem m\u0105dry, refleksyjny, w znakomitym gatunku.<\/p>

Gazeta Warmii i Mazur, 14 VI 1997<\/p>

\"\"<\/p>

\u00a0Wszyscy\u015bmy z jednego szynela<\/h2>

A\u017c trudno uwierzy\u0107, \u017ce Grupa Rafa\u0142a Kmity wyst\u0119puje ze spektaklem \u201eWszyscy\u015bmy z jednego szynela\u201d od roku 1997, a wi\u0119c ju\u017c niemal 17 lat. \u00d3w spektakl parateatralny inspirowany rosyjsk\u0105 kultur\u0105 XIX wieku jest bez w\u0105tpienia ewenementem na polskiej scenie. Jego nies\u0142abn\u0105ce powodzenie to efekt po\u0142\u0105czenia inteligentnego humoru i oryginalno\u015bci tekst\u00f3w, zar\u00f3wno skeczy, jak i piosenek, a tak\u017ce doskona\u0142ej gry aktor\u00f3w.Jak mogli przekona\u0107 si\u0119 widzowie obecni w sobotni wiecz\u00f3r w Domu Kultury w Wolbromiu, dobra sztuka jest jak dobre wino \u2013 czas nigdy nie dzia\u0142a na jej niekorzy\u015b\u0107, wr\u0119cz przeciwnie \u2013 dodaje jej smaku i wzbogaca o nowe odcienie. Tytu\u0142owy szynel, czyli gruby, we\u0142niany m\u0119ski p\u0142aszcz, jaki nosili wojskowi i urz\u0119dnicy w carskiej Rosji, to jedyna niezmienna dekoracja na scenie, obecna przez ca\u0142y czas trwania spektaklu. Jej ogromne rozmiary powoduj\u0105, i\u017c widz \u0142atwo mo\u017ce sobie wyobrazi\u0107, \u017ce oto wszystkie postaci wysypuj\u0105 si\u0119 z szynela, z jego r\u0119kaw\u00f3w i kieszeni. Otrzymujemy ca\u0142\u0105 galeri\u0119 bohater\u00f3w, kt\u00f3rzy nios\u0105 ze sob\u0105 wszystkie cechy charakterystyczne dla rosyjskiej duszy tak obrazowo pokazanej w utworach Gogola, Dostojewskiego czy To\u0142stoja. Nie mamy jednak do czynienia z sam\u0105 tylko wra\u017cliwo\u015bci\u0105, ale \u2013 przede wszystkim \u2013 z dowcipnym i wysublimowanym uj\u0119ciem najbardziej mrocznych pragnie\u0144 i pop\u0119d\u00f3w. A wszystko to przedstawione w spos\u00f3b ujmuj\u0105cy, \u015bwietnym literackim j\u0119zykiem. Widzowie, kt\u00f3rzy \u201eSzynel\u201d ogl\u0105dali nie po raz pierwszy, z pewno\u015bci\u0105 zwr\u00f3cili uwag\u0119 na wszelkie nowo\u015bci, jakie pojawi\u0142y si\u0119 w spektaklu \u2013 aluzje do wsp\u00f3\u0142czesnych postaci ze \u015bwiata kultury czy dialog z publiczno\u015bci\u0105 obecn\u0105 w Domu Kultury.\u201dWszyscy\u015bmy z jednego szynela\u201d to jednak nie tylko s\u0142owa, lecz i doskona\u0142a muzyka Janusza Wojnarowicza. Piosenki liryczne, ale tak\u017ce wyzwalaj\u0105ce salwy \u015bmiechu, jak cho\u0107by jedna z najbardziej znanych \u201ePie\u015b\u0144 o Toksycznej Niani\u201d.<\/p>

\"\"<\/p>

Wielowarstwowo\u015b\u0107 spektaklu najlepiej opisa\u0142 sam jego autor, Rafa\u0142 Kmita, wyja\u015bniaj\u0105c, jakie inspiracje towarzyszy\u0142y mu podczas tworzenia przedstawienia: \u201eSzynel \u201d Gogola to jedno z najpi\u0119kniejszych opowiada\u0144, na jakie uda\u0142o mi si\u0119 natrafi\u0107. My\u015bl\u0119, \u017ce czytaj\u0105c je \u2013 w tym pochyleniu si\u0119 nad cz\u0142owiecz\u0105 bezradno\u015bci\u0105, nad krzywd\u0105 i bied\u0105 \u2013 dowiadujemy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c czego\u015b o sobie. Ile \u2013 mianowicie \u2013 w nas wra\u017cliwo\u015bci, ile gotowo\u015bci do wzrusze\u0144, ile \u0142ez. Ufam, \u017ce \u2013 mimo wszystko \u2013 ci\u0105gle jest wielu takich, kt\u00f3rzy s\u0105 bardziej z \u201eSzynela\u201d ni\u017c z \u201eMcDonalda\u201d. W\u0142a\u015bnie dla nich zrobili\u015bmy ten spektakl.<\/em><\/p>\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Data premiery:\u00a011 kwietnia 1997 roku. \u00a0 Sk\u0142ad aktorski: Katarzyna Chlebny\/Agata My\u015bliwiec, Grzegorz Kli\u015b, Arkadiusz Lipnicki, Piotr Plewa, Dariusz Starczewski, Karol Wolski,\u00a0 Micha\u0142 Kula (g\u0142os narratora) Scenariusz i re\u017cyseria:\u00a0Rafa\u0142 Kmita Muzyka:\u00a0Janusz Wojtarowicz \u015acie\u017cka d\u017awi\u0119kowa:\u00a0Marcin Nowakowski, Rafa\u0142 Kmita Kostiumy:\u00a0El\u017cbieta W\u00f3jtowicz-Gularowska Czas trwania:\u00a0100 minut Wa\u017cniejsze wydarzenia: 17 czerwca 1997 roku zesp\u00f3\u0142 postanawia zast\u0105pi\u0107 dotychczasow\u0105 nazw\u0119 \u201eQuasi \u2013 Kabaret […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":13,"menu_order":2,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-74","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kmita.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/74"}],"collection":[{"href":"https:\/\/kmita.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kmita.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kmita.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kmita.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=74"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/kmita.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/74\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1308,"href":"https:\/\/kmita.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/74\/revisions\/1308"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kmita.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/13"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kmita.art.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=74"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}